Bouquet
garni
www.belgischkoken.be Webmagazine aanvullend bij de Belgisch Koken websites wat zit er NIET in zelfgemaaktemayonaise?
themanummer 
Deze   editie   gaat   over   schone   voeding.      Het   streven   naar   het   consumeren van   onbewerkt   eten,   gaat   samen   met   de   groeiende   bewustwording   rond   de biologische   teelt   en   de   korte   keten.  
onbewerkt eten
Koken is mijn hobby. http://www.belgischkoken.be is naast andere, het medium via hetwelk ik graag mijn kookervaring deel. Maar ik had het gevoel dat er nog iets ontbrak. Een bouquet garni oftewel een kruidentuiltje is de smaakmaker van menig stoofpotje en van vele andere gerechtjes. En dat benadert de “missie” van dit webmagazine. Een beetje meer ‘smaak’ geven aan ons eten door te kiezen voor ‘propere’ ingrediënten. Ben ik een voedingsspecialist? Absoluut niet. Ik ben een gewone hobbykok, maar wel één die zich vragen begint te stellen over wat hij in de kookpot kiepert. Graag neem ik jullie mee in het zoeken naar en vinden van een huisgemaakt alternatief voor de industriële voeding die we te vaak evident vinden. Maar daarnaast wordt er in dit webmagazine ook rustig gefreewheeld over alle andere aspecten van voeding en koken. Ik hoop jou te kunnen boeien met dit nieuwe facet van mijn steeds verder uit de hand lopende hobby…
wat is dit nu weer?  lees het antwoord op de blz hiernaast
p9
onbewerkt eten,  
Zorgen voor het milieu begint bij het zorgen voor onszelf en in het bijzonder, bij het zorgen voor een gezonde voeding.
Onbewerkte voedingsproducten komen in principe rechtstreeks uit de grond of uit het slachthuis op je keukentafel terecht. Het zijn natuurlijke producten, als je de pesticiden en hormonen even wegdenkt. Maar zelfs in bio-teelt is grond- en luchtvervuiling niet uit te sluiten in het kweekproces. Het loopt dus al een beetje fout van in het begin. Koop je melk, dan is die wellicht gepasteuriseerd. Bewerkt dus. Een ei is een natuurlijk product, tenzij de kip die het gelegd heeft, gemanipuleerd is. Kaas is een kant-en-klaar product en een beetje lastig om zelf te maken. Bewerkingen zijn niet helemaal te vermijden en dat is ook niet nodig, soms zelfs niet wenselijk. Dat is dus niet de essentie van schone voeding.
Onbewerkt eten is een illusie
Wat is dan wél schone voeding?
Als je het label van een pakje gekookte hesp leest en er staat: “Bevat 74% varkensvlees”, dan vraag je je toch af, wat is er met die andere 26% gebeurd? Daar zit nu juist het probleem. Aan industrieel bewerkte producten worden allerlei zaken toegevoegd die er niet in thuishoren. Soms door smaken, kleuren en geuren toe te voegen om ze aantrekkelijker te maken (ergst van al is de toevoeging van suikers, vetten en zout). Soms door additieven om ze langer te kunnen bewaren dan strikt nodig is. Soms door inspuiting van allerlei rommel om het volume en dus de winst, te vergroten. De zoektocht naar schone voeding gaat dus om het vinden van producten met zo weinig mogelijk additieven en vooral géén toegevoegde suikers, zetmeel, vet en zout.
onbewerkt eten is een luxe
Hét alternatief voor industrieel bewerkte voeding is: maak het zelf! Sta even stil bij zaken die we evident vinden om kant-en-klaar aan te kopen en vraag je af, kan ik dit zelf maken? Maar zelf maken, vraagt tijd. Het effect is wél dat je meer geniet van je eten én de controle hebt over wat er in de kookpot gaat. Dat is echter een luxe waarover weinigen in dit leven beschikken.  De meest druk bezetten onder ons zullen het dus vooral moeten hebben van het lezen van de labels op de verpakking.
Natuurlijk is niet gelijk aan gezond
Dat iets natuurlijk is, wil niet zeggen dat het automatisch gezond is. De ‘Light’- producten bieden een oplossing. Door bewerking zijn de natuurlijke ongezondere voedingsstoffen eruit gehaald. Resultaat: de yoghurtjes van 0% vet, kazen met 30plus vetlabel, margarine die goed is voor de cholesterol. Hier moet je kiezen tussen de pest en de cholera: de zwaar bewerkte producten die op zicht gezond lijken, of de natuurlijke onbewerkte tegenhanger, waar je dan best wat minder van consumeert.
Even van buiten leren voor het winkelen…  E100-180 Kleurstoffen. E200-252 Conserveer- middelen. E260-297 Voedingszuren. E300-321 Antioxidanten. E322-392 Voedingszuren. E400-495 Geleermiddelen, emulgatoren, stabilisatoren en verdikkingsmiddelen. E500-586 Zuurteregelaars, antiklontermiddelen en rijsmiddelen. E620-650 Smaakversterkers
Getrouwd   zijn   met   een   weegschaal,   zoals in   een   klassiek   dieet,   is   levenslang   leven met     kilostress.     Weinigen     houden     het consequent vol. Het   bewust   vermijden   van   producten   met toegevoegde   suikers,   vetten   en   zout,   kan het     leven     gezonder     en     aangenamer maken.     Als     je     sommige     studies     en specialisten   mag   geloven,   is   dit   het   beste en meest duurzame dieet.
   het nieuwe dieet?
Wat zit er in een blokje groentebouillon? Een voorbeeld van een evidente aankoop van een kant-en-klaar product is een doosje groentebouillon- blokjes. Wat je daarin aantreft is: zeezout, palmvet, aardappelzetmeel, suiker, gistextract, volledig gehard palmvet, zout, groenten (3,2%) (wortel, ui, tomatenpuree, prei), olijfolie, specerijen (selderijzaad, knoflook, peper, kurkuma, wortelpeterselie), aroma’s, karamelsiroop, maltodextrine.
garnaalsla met garnalen
nooit meer bouillonblokjes!
pure vleeswaren
varkensgebraad
groentebouillon huisgemaakt
ingrediënten:
ui - wortel - selder - prei kruidnagel - peper rozemarijn - tijm laurier - peterselie knoflook - water
That’s all 
folks!
koken, zeven, inkoken, klaar!
je houdt het niet voor mogelijk!
Een pakje varkensgebraad uit de supermarkt, gesneden als broodbeleg, bevat in dit geval 90% varkensvlees (super!). Daarnaast: water, zout, lactose, dextrose, soja-eiwit, aroma, antioxidant E301 en conserveermiddel E250. Toegegeven, er worden zwaarder verknoeide varianten aangeboden. Toch is het alternatief gewoon een stuk varkensgebraad van bij de beenhouwer  kruiden en in een ovenschotel braden met wat olijfolie. Laten afkoelen en met de brood- of vleesmachine in plakjes snijden.  Simpel en eenvoudig. Gewoon even de ‘klik’ maken.
Ook al zitten vissen naar de grijze garnalen in een bakje met opschrift “garnalensalade”?  Bovendien wordt je depressief van het lezen van het label. Zelf maken dus. Kies voor een hoeveelheid ongepelde garnalen. Koop je gepelde in een bakje, dan heb je zowiezo een lading E-nummers aan boord. En je weet niet hoe ze de schaal verwijderd hebben, handgepeld of chemisch. De rest is vrij simpel: maak een saus van Griekse yoghurt, room, een scheutje sherry, een beetje worchestershirsaus, een lepeltje mosterd, een scheutje citroensap. Meng grondig en breng op smaak met peper, zout en een mespuntje zacht paprikapoeder. Voeg nu de gepelde garnalen toe, geraspt hardgekookt ei en een half tot moes gemixed sjalotje. In de toegevoegde ingrediënten zit ook rommel, maar ja, perfectie bestaat niet. 
kruiden
en specerijen
kipkruiden
Kipkruiden uit een doosje Als je ‘kipkruiden’ koopt, verwacht je kipkruiden te krijgen. Uit de lezing van het label van een busje van een bekende supermarktketen blijkt dat je eigenlijk 69% zout koopt. De rest bestaat uit korianderzaad, paprikapoeder, witte peper, kurkuma, gember, chilizaad, fenegriekzaad, foelie, kardemom, komijnzaad, selderijzaad, uipoeder, anti- klontermiddel E551, zonnebloemolie, paprika- extract.
maak je eigen 
mix
Een kruidenmix zelf maken is eenvoudig. Wat je nodig hebt is een reeks van potjes met gedroogde kruiden en specerijen. Verminder de hoeveelheid zout in het recept in het kadertje en je hebt al een goeie mix. Verder past nog in een kipkruidenmix: marjolein en salie.
het geheime recept van
De kip van Kentucky Fried Chicken wordt algemeen gewaardeerd als bijzonder lekker van kruiding. Het recept van deze kruidenmix zou beter beveiligd opgeborgen zijn dan de goudreserve van de USA… Ware het niet dat er een paar slimmeriken zijn, die in het dorpje waar het allemaal begonnen is, zijn gaan zoeken en rondvragen. Voor het volledige verhaal, kopiëer en plak de weblink onderaan deze pagina.
De KFC-kipkruidenmix bestaat uit witte bloem, gemengd met zout, tijm, basilicum, origano, colory (?) zout,  zwarte peper, gedroogde mosterd (ik veronderstel: gemalen mosterdzaadjes), paprika, knoflookzout (ik veronderstel: knoflookpoeder), gemberpoeder,  witte peper en dat in de verhouding aangegeven op de foto.
Fried chicken, is dat wel een gezond idee? Waarschijnlijk niet, maar de kruidenmix, eventueel zonder bloem, is wel het uittesten waard met een gewoon kippetje in de oven.
SPECERIJEN Cayennepeper Fenegriek Foelie Jeneverbes Kaneel Kardemom Komijn
Koriander Kruidnagel Kummel Kurkuma Maanzaad Mosterdzaad Muskaatnoot Paprikapoeder
Peper Piment d’espelette Saffraan Sesamzaad Steranijs Vanille
KRUIDEN (best in gedroogde vorm voor een mix met specerijen) Basilicum Bieslook Bonenkruid Citroengras
Citroenmelisse Dille Dragon Marjolein
Kervel Koriander Laurier Munt
Peterselie Rozemarijn Salie Tijm
Tuinkers Veldzuring Waterkers
Wil je experimenteren met een eigen kruiden- en specerijenmix voor je kip en andere gerechten, dan heb je best volgende selectie in huis:
wat zit er niet 
Wie beweert dat zelfgemaakte producten beter zijn dan industriële, moet het spel eerlijk spelen. Dat wil zeggen, je eigen creatie ook van een “label” voorzien. Dan kom je soms toch wel tot een verrassend resultaat. Neem nu mayonaise. Daar gaat mosterd in, maar ook dat is een bewerkt product. Het gaat uiteraard nog verder: raapzaadolie uit een bus bevat, … gelukkig alleen maar raapzaadolie! Nettoresultaat: wat je niet hebt in huisgemaakte mayonaise in vergelijking met het industriële product is: toegevoegde peper en zout tenzij je daarvoor kiest, suiker, voedingszuur (behalve in de mosterd), melkzuur, glucosestroop en kleurstof. Of huisgemaakte mayonaise nu lekkerder is of juist niet, dat is een zwaar discussiepunt aan menige eettafel!
in zelfgemaakte mayonaise?
haz tacos  
 mismo
Wat heb je ervoor nodig? tarwemeel of maismeel raapzaadolie water zout
Hoe maak je ze? 1 - Stort het meel op het werkblad. Meng met een snuifje zout. Maak een kuiltje, giet er een paar eetlepels olie in en kneed tot een deegbal met toevoeging van scheutjes lauw water. 2 - Het resultaat moet een mooie soepele deegbal worden die niet aan het werkblad kleeft. Dek af, laat een half uurtje rusten op kamertemperatuur. 3 - Verdeel de bal in porties en rol die plat met de deegrol tot ronde tortilla’s van de gewenste dikte. 4 - Bak deze in een hete droge pan, ongeveer één minuutje aan elke kant, tot ze lichtjes bruin kleuren.
maak je taco’s zelf