Bouquet
garni
Zeezout        blijkt        in        sommige opzichten   de   slechtste   van   de   klas te   zijn.   Het   wordt   gewonnen   door zeewater     te     laten     uitdrogen     in vergaarbekkens.   Als   je   “zeewater” hoort,   dan   begint   er   al   een   belletje te rinkelen zeker? Onderzoeken,   onder   meer   van   de FOD    Volksgezondheid    in    België, tonen     aan     dat     zeezout     kleine deeltjes   plastic   bevat,   de   beruchte ‘microplastics’.   Met   de   industriële en    gewassen    zeezouten    valt    het nogal      mee      (waarden      tot      66 microplastics per Kg).  
Het        ongewassen        ambachtelijke zeezout      kan      bovendien      andere onzuiverheden    bevatten    zoals    zand, algen   en   bacteriën.   Bovendien   liggen de     zoutpannen     van     het     plaatsje Guérande      tussen   de   riviermondingen van    de    Loire    en    de    Vilaine,    twee relatief    zwaar    vervuilde    waterlopen die de zoutbekkens bevloeien.
Fleur de sel behoort tot het duurste zout ter wereld. De fijne zoutkristallen drijven aan het oppervlak van de zoutpannen. Ze worden voorzichtig opgeschept. Fleur de sel komt helaas ook uit het sterk vervuilde Middenlandsezeegebied.
Foto: Wikipedia
Vooral    ambachtelijk    zeezout,    uit    de sterk     vervuilde     Middellandse     Zee, scoort     slecht.     Het     wordt     op     een handmatige      manier      geoogst      en verwerkt             zonder             grondige wasbeurten.   We   hebben   het   hier   over sel       de       Guérande ’,       Keltisch zeezout ’   en   sel   gris ’.   Maar   ook   het prijsbeestje    van    de    zeezouten,    het Fleur    de    Sel     ontsnapt    er    niet    aan. Deze      soorten      bevatten      tot      805 microplastics per kilo.
zeezout
zeezout uit Guérande
Dit    alles    moeten    we    evenwel    met “een   korreltje   zout”   nemen:   Ongeacht de    fabricageprocedure,    ambachtelijk of         industrieel,         moeten         alle zoutfabrikanten         de         bestaande normen     over     de     zuiverheid     van zeezout       respecteren.       Specifieke normen    voor    microplastics    zijn    er echter nog niet.
16 op zoek naar   het zuivere zout
Bouquet garni
zeezout uit Guérande
Zeezout        blijkt        in        sommige opzichten   de   slechtste   van   de   klas te   zijn.   Het   wordt   gewonnen   door zeewater     te     laten     uitdrogen     in vergaarbekkens.   Als   je   “zeewater” hoort,   dan   begint   er   al   een   belletje te rinkelen zeker? Onderzoeken,   onder   meer   van   de FOD    Volksgezondheid    in    België, tonen     aan     dat     zeezout     kleine deeltjes   plastic   bevat,   de   beruchte ‘microplastics’.   Met   de   industriële en    gewassen    zeezouten    valt    het nogal      mee      (waarden      tot      66 microplastics per Kg).  
Vooral    ambachtelijk    zeezout,    uit    de sterk     vervuilde     Middellandse     Zee, scoort     slecht.     Het     wordt     op     een handmatige      manier      geoogst      en verwerkt             zonder             grondige wasbeurten.   We   hebben   het   hier   over sel       de       Guérande ’,       Keltisch zeezout ’   en   sel   gris ’.   Maar   ook   het prijsbeestje    van    de    zeezouten,    het Fleur    de    Sel     ontsnapt    er    niet    aan. Deze      soorten      bevatten      tot      805 microplastics per kilo.
zeezout
op zoek naar   het zuivere zout
zeezout uit Guérande
Het        ongewassen        ambachtelijke zeezout      kan      bovendien      andere onzuiverheden    bevatten    zoals    zand, algen   en   bacteriën.   Bovendien   liggen de     zoutpannen     van     het     plaatsje Guérande      tussen   de   riviermondingen van    de    Loire    en    de    Vilaine,    twee relatief    zwaar    vervuilde    waterlopen die de zoutbekkens bevloeien.
Fleur de sel behoort tot het duurste zout ter wereld. De fijne zoutkristallen drijven aan het oppervlak van de zoutpannen. Ze worden voorzichtig opgeschept. Fleur de sel komt helaas ook uit het sterk vervuilde Middenlandsezeegebied.
Foto: Wikipedia
Dit    alles    moeten    we    evenwel    met “een   korreltje   zout”   nemen:   Ongeacht de    fabricageprocedure,    ambachtelijk of         industrieel,         moeten         alle zoutfabrikanten         de         bestaande normen     over     de     zuiverheid     van zeezout       respecteren.       Specifieke normen    voor    microplastics    zijn    er echter nog niet.
16
Bouquet garni op zoek naar   het zuivere zout
zeezout
Zeezout     blijkt     in     sommige     opzichten     de slechtste     van     de     klas     te     zijn.     Het     wordt gewonnen   door   zeewater   te   laten   uitdrogen   in vergaarbekkens.   Als   je   “zeewater”   hoort,   dan begint er al een belletje te rinkelen zeker? Onderzoeken,      onder      meer      van      de      FOD Volksgezondheid     in     België,     tonen     aan     dat zeezout     kleine     deeltjes     plastic     bevat,     de beruchte   ‘microplastics’.   Met   de   industriële   en gewassen     zeezouten     valt     het     nogal     mee (waarden tot 66 microplastics per Kg).  
Vooral   ambachtelijk   zeezout,   uit   de   sterk   vervuilde Middellandse   Zee,   scoort   slecht.   Het   wordt   op   een handmatige    manier    geoogst    en    verwerkt    zonder grondige    wasbeurten.    We    hebben    het    hier    over sel    de    Guérande ’,    Keltisch    zeezout ’    en    sel gris ’.   Maar   ook   het   prijsbeestje   van   de   zeezouten, het    Fleur    de    Sel     ontsnapt    er    niet    aan.    Deze soorten bevatten tot 805 microplastics per kilo.
zeezout uit Guérande
Het      ongewassen      ambachtelijke      zeezout      kan bovendien    andere    onzuiverheden    bevatten    zoals zand,    algen    en    bacteriën.    Bovendien    liggen    de zoutpannen   van   het   plaatsje   Guérande      tussen   de riviermondingen   van   de   Loire   en   de   Vilaine,   twee relatief      zwaar      vervuilde      waterlopen      die      de zoutbekkens bevloeien.
Fleur de sel behoort tot het duurste zout ter wereld. De fijne zoutkristallen drijven aan het oppervlak van de zoutpannen. Ze worden voorzichtig opgeschept. Fleur de sel komt helaas ook uit het sterk vervuilde Middenlandsezeegebied.
Foto: Wikipedia
Dit    alles    moeten    we    evenwel    met    “een    korreltje zout”    nemen:    Ongeacht    de    fabricageprocedure, ambachtelijk        of        industrieel,        moeten        alle zoutfabrikanten    de    bestaande    normen    over    de zuiverheid    van    zeezout    respecteren.    Specifieke normen voor microplastics zijn er echter nog niet.
16